گروهی از انسان‌ها که از جنگ و ظلم قدرت‌های شرق و غرب خسته شده‌اند شهری زیبا به نام رپچر (Rapture) در اعماق اقیانوس آتلانتیک تاسیس می‌کنند غافل از اینکه در این شهر زیر آب سرنوشتی بسیار بدتر از زندگی روی زمین در انتظار آنها خواهد بود. موسس رپچر شخصی به نام اندریو رایان است که یکی از اهداف او از تاسیس این شهر مخفی، فرار از تمام محدودیت‌های موجود در زندگی روی زمین بوده است. اما آزادی بی حد و حرص و آزمایشات بیولوژیک و کشف دارویی به نام آدام (ADAM) ساکنین این شهر را به موجوداتی بی‌رحم با قدرت‌های فوق‌بشری تبدیل می‌کند و از رپچر زیبا، چیزی به جز شهری متروکه باقی نمی‌ماند.

شرکت Capcom در سال 2009 و با انتشار عناوین برجسته‌ای همچون مبارز خیابانی 4 (Street Fighter IV) و رزیدنت اویل 5 سال درخشانی را پشت سر گذاشت. به نظر می‌رسد این شرکت ژاپنی – آمریکایی قصد دارد به موفقیت‌های خود در دنیای بازی‌های ویدیویی ادامه دهد و سال 2010 را به سالی پربارتر از 2009 تبدیل کند. از برجسته‌ترین عناوینی که توسط این شرکت در سال جاری منتشر می‌شوند می‌توان به Super Street Fighter IV، نسخه طلایی رزدینت اویل 5 و البته بازی سیاره گمشده 2 (Lost Planet 2) اشاره کرد. اما در مبدا مسیر جدید شرکت Capcom در سال 2010 بازی خلاء تاریک (Dark Void) قرار گرفته است.

زمان زیادی از پایان ماجرای Mass Effect نمی‌گذرد که کشتی فضایی نورماندی در حال گشت‌زنی از سوی گروهی ناشناس مورد حمله قرار می‌گیرد و به شدت آسیب می‌بیند. فرمانده شپرد (Shepard) که اکنون به قهرمان کهکشان تبدیل شده است دستور تخلیه کشتی‌فضایی را صادر می‌کند. تمام خدمه از نورماندی خارج می‌شوند، به غیر از خلبان که همچنان برای نجات کشتی فضایی تلاش می‌کند. شپرد که فرمانده کشتی و قهرمان شماره یک کهکشان است به هر ترتیبی که شده خلبان را نجات می‌دهد. ظاهرا قرار نیست فرمانده شپرد و نورماندی از هم جدا شوند و وقوع یک حادثه تلخ پایان غم‌انگیزی برای داستان این دو یار قدیمی رقم می‌زند اما این پایان ماجرا نخواهد بود.

ارتشی قدرتمند و توقف‌ناپذیر که تنها از دو نفر تشکیل شده باشد را تصور کنید. به نظر شما سربازان این ارتش چگونه خواهند بود؟ احتمالا سربازانی فوق‌بشری با پیشرفته‌ترین تجهیزات نظامی و زره‌هایی که حتی در برابر گلوله تانک هم مقاوم هستند. اما در بازی ارتش دو نفره (Army of Two: The 40th Day)، سربازان این ارتش، دو برادر جدایی ناپذیر به نام‌های سیلم و ریوس با جلیغه‌های ضدگلوله و ماسک‌های آهنی هستند که تنها با استفاده از اسلحه‌های کاملا معمولی قادرند با ارتش یک کشور مقابله کنند.

زامبی‌ها انسان‌هایی هستند که براثر یک بیماری ناشناخته و یا آزمایشات مخفی به موجوداتی خونخوار و بی‌رحم تبدیل شده‌اند و تنها با گاز گرفتن بدن انسان‌های دیگر و انتقال ویروس بر تعداد خود اضافه می‌کنند. مدتی است که این موجودات وحشتناک جای خود را در دنیای بازی‌های ویدیویی باز کرده‌اند و حالا این تنها سری بازی‌های رزیدنت اویل نیستند که بازی‌کننده را در برابر ارتشی تمام نشدنی از زامبی‌ها قرار می‌دهند. بازی Left 4 Dead (L4D) یکی از این عناوین است که البته به جای پرداختن به چگونگی به وجود آمدن زامبی‌ها و یافتن مقصر اصلی ماجرا، بازی‌کننده‌ها را به کشتن پی‌درپی انواع و اقسام زامبی و به دست آوردن امتیاز بیشتر تشویق می‌کند.

بازی Torchlight عنوانی آشنا از ژانر اکشن نقش‌آفرینی (Action – RPG) است که در تاریخ اکتبر سال 2009 و تنها روی PC منتشر شده است. در تیم سازنده بازی نام تراویس بالدری، طراح بازی Fate، مکس و اریک شفر طراحان Diablo I و Diablo II در کنار تیم سازنده بازی Mythos دیده می‌شود. با وجود بیش از نیمی از سازندگان بازی Diablo ، معروفترین و پرطرفدارترین بازی نقش آفرینی منتشر شده تا به امروز، آثار زیادی از این بازی در Torchlight دیده می‌شود به گونه‌ای که به جرات می‌توان گفت Torchlight یک Diablo دیگر البته با ظاهری جدیدتر است.

تنور بازی‌های اکشن - حادثه‌ای در یک ماه اخیر با ورود عناوین جذاب و هیجان‌انگیزی همچون Darksiders داغ‌تر از قبل شده است به گونه‌ای که می‌توان گفت این ژانر حداقل در یک ماه گذشته و پس از انتشار بازی میدان جنگ مدرن 2 به کلی دیگر ژانرها را تحت تاثیر قرار داده است. اینبار نوبت به بازی بایونیتا(Bayonetta) ، اثری دیگر از هیدکه کامیا، خالق سری بازی‌های مشهور و پرطرفدار Devil May Cry (DMC) رسیده تا آتش این تنور سوزان را شعله‌ورتر کند.

بازی Darksiders عنوانی منحصربفرد از ژانر اکشن حادثه‌ای است که مشخصا در ساخت آن از عناوین مشهوری همچون خدای جنگ و افسانه زلدا (Legend of Zelda: Ocarina of Time) الهام گرفته شده است. ضمن اینکه داستان اصلی بازی براساس آپوکالیپس و نبرد آرماگدون بنا نهاده شده است.

ساخت بازی‌های ویدیویی براساس جنگ جهانی دوم به خصوص در ژانر FPS به یک کلیشه خسته‌کننده تبدیل شده است. اگرچه فروش فوق‌العاده برخی از عناوین جدید جنگ‌جهانی دوم به خصوص بازی ندای وظیفه : جهان در جنگ (World at War) در مواردی خلاف این گفته را ثابت می‌کند. اما درکل به نظر می‌رسد این کلیشه روز‌های آخر عمر خود را پشت سر می‌گذارد. به خصوص اینکه پس از بازی ندای وظیفه، حالا شاهد ودای یکی دیگر از مشهورترین عناوین جنگ‌جهانی دوم یعنی سری بازی‌های مدال افتخار با این جنگ و پرداختن به موضوعات روز دنیا هستیم. در این میان و برخلاف نگرش جدید استادیو‌های مشهور، استادیوی پاندمیک (Pandemic) با ساخت بازی خرابکار (The Saboteur) برپایه وقایع جنگ‌جهانی دوم و البته اینبار در ژانری متفاوت، قصد داشت نشان دهد که با کمی تغییر و تحول، جنگ‌جهانی دوم همچنان می‌تواند به حیات خود در دنیای بازی‌های ویدیویی ادامه دهد.

قانون نانوشته دنیای بازی‌های ویدیویی مبنی براینکه ساخت بازی ویدیویی برپایه فیلم‌های سینمایی موفقیت‌آمیز نخواهد بود تا به حال بارها و بارها صحت خود را اثبات کرده است. البته از حق نباید گذشت که برخی از عناوین منتشر شده ارباب حلقه‌ها و جنگ ستارگان هر از چندگاهی توانسته‌اند این قانون را نقض کنند. به هرحال علارغم شکست‌های پی‌درپی اینگونه عناوین، معمولا درکنار یک فیلم‌های سینمایی مشهور و پرسروصدا یک بازی ویدیویی نیز ساخته می‌شود و اینبار نوبت به فیلم‌سینمایی آواتار (Avatar) از جیمز کامرون کارگردان مشهور سینما (کارگردان آثاری همچون تایتانیک و ترمیناتور2) رسیده تا شانس خود را در دنیای بازی‌های ویدیویی امتحان کند. شانسی که با قرارگرفتن نام یوبی‌سافت در کنار نام بازی آواتار زیاد به نظر می‌رسد.